12 października 2024, w dniu wspomnienia Błogosławionego Jana Beyzyma SJ, Rycerze i Damy Zakonu Rycerzy Chrystusa i Świątyni Jerozolimskiej Ordo Equitum Christi Templique Hierosolymitani (Templariusze) kontynuując tradycję spotkali się na Mszy Świętej ku czci św. Michała Archanioła wraz z nawiedzeniem Relikwii w dawnym Kościele Templariuszy pw. Św. Bartłomieja Apostoła w Gliwicach Szobiszowicach.
Należy zaznaczyć, że Templariusze co miesiąc przybywają z Relikwiami innego Świętego lub Błogosławionego, aby za ich wstawiennictwem modlić się wraz z wiernymi.
Mszę Świętą celebrował Ksiądz redaktor Adrian Kurzal z Parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Gliwicach Sośnicy.
Każdego 12. dnia miesiąca (dawniej święto naszego patrona Archanioła Michała) za zgodą Jego Ekscelencji Najdostojniejszego Księdza Biskupa Sławomira Odera Rycerze Zakonu Templariuszy pełnią posługę w dawnym Kościele Templariuszy, czyli w Kościele pw. Św. Bartłomieja Apostoła (tzw. rektorskim) w Gliwicach przy ul. Toszeckiej 38.
Jeżeli 12. dzień miesiąca wypada w tygodniu Msza Święta rozpoczyna się o godzinie 19.00, a jeżeli w niedzielę o godzinie 20.00.
https://polscy.templariusze.org.pl/?p=10355
Błogosławiony o. Jan Beyzym ur. 15 maja 1850 w Beyzymach Wielkich był polskim duchownym katolickim, jezuitą i misjonarzem. Gdy miał 13 lat, w wyniku upadku Powstania styczniowego jego ojciec został zaocznie skazany na karę śmierci. Należący do Beyzymów dwór w Onackowcach spalili Kozacy. Matka razem z dziećmi przeniosła się do Kijowa. W 1872 roku wstąpił do nowicjatu OO. Jezuitów w Starej Wsi. Odbył studia humanistyczne i filozoficzne, a następnie teologiczne w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 26 lipca 1881 z rąk biskupa Albina Dunajewskiego i powrócił do Tarnopola. Po złożeniu ostatnich ślubów zakonnych jesienią 1886 przybył do Chyrowa, gdzie przez 10 następnych lat w Zakładzie naukowo-wychowawczym OO. Jezuitów był wychowawcą młodzieży.
Jako misjonarz podjął pracę wśród trędowatych na Madagaskarze. Leprozorium w Ambahivorace składało się z 4 budynków, w których 150 chorych pozbawionych opieki medycznej wegetowało w skrajnej nędzy, umierając częściej z głodu niż z powodu samej choroby: „Katolicy i poganie, mężczyźni, kobiety, dzieci, stłoczeni razem, jak zwierzęta”. O. Jan Beyzym podjął ciężką pracę, by poprawić stan zdrowia i morale chorych, a także zwalczyć ich stygmatyzację społeczną.
Postanowił wybudować w Maranie szpital dla 200 chorych i rozpoczął szeroko zakrojoną kampanię, prosząc rodaków z Polski, Austrii i Niemiec o datki. Doo końca 1900 roku zebrał fundusze na budowę szpitala, która trwała 8 lat. Do prac o. Jan Beyzym włączył wszystkich podopiecznych, których stan zdrowia na to pozwalał. W 1911 roku oddano do użytku Szpital pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej wyposażony w bieżącą wodę, który istnieje do dziś.
Prócz pracy z chorymi, o. Jan Beyzym stworzył także słownik polsko-malgaski i pisywał artykuły do prasy misyjnej. W ostatnim okresie życia planował udać się na Sachalin, by tam nieść pomoc więźniom. Wyczerpany pracą, zmarł 2 października 1912 roku na Madagaskarze. Spoczął na cmentarzu w Maranie, a w 1993 roku, po ekshumacji dokonanej w związku z procesem beatyfikacyjnym, jego szczątki zostały złożone w sarkofagu przygotowanym w kaplicy tamtejszego szpitala. Relikwie znajdują się również w Bazylice Serca Pana Jezusa w Krakowie. Beatyfikacji o. Jana Beyzyma dokonał Św. Jan Paweł II w dniu 18 sierpnia 2002 w Krakowie.
Więcej informacji o życiu Błogosławionego o. Jana Beyzyma SJ znajduje się na stronie:
https://beyzym.pl/bl-jan-beyzym/zycie-i-dzielo/
